“İnsan, kimi ne kadar severse sevsin, arada hep bir mesafe olmalı.” -Dilin Döğer |SpotTalk

İNTRO

Herkese merhabalar Spot Talk'un yeni bölümünde bugün sevgili Dilin Döer'leyiz.

Benim için çok özel bir an bu program. Benim için de öyle. Dilinciğim hoş geldin. Hoş bulduk. Ne haber nasılsın? İyiyim sen nasılsın? Gayet iyiyim.

Ben program boyunca sana büyük olasılıkla hep FÖ diyeceğim. Tamam lütfen. Yani sen Özkay'a o yüzden şimdiden söylemek istedim. Anlaştık.

Tamam. Süper. İyisin gayet. İyiyim. İşte çalışıyoruz. Gidip geliyoruz. Yoğunuz. Üçüncü sezon başladı.

Hızı da başladı. Hızı başladı. Maşallah daha ilk bölümden. Farklı enerji. Evet yani. Daha geniş falan başladı.

Her duyguyu yaşatıyorsunuz biz de yine. Evet. Bir de dönüşümler fazla ya. Evet. Bir de karakterlerde daha fazla.

O yüzden böyle bir hoş gidiyor. Yani sanki yeni bir şeymiş gibi. Bizim için de öyle.

Seyirci olarak da mesela hani izlerken böyle meramız arttı. Evet. Keyifli. Sen de keyifli izliyor musun?

Ben çok keyifli izliyorum. Bölüm birden beri gerçekten iki sezon artı bu sezon güzel gidiyor. Süper.

Bekliyoruz heyecanla. Bakalım nasıl güzel bir sezon geçireceğiz bu sezon. Güzel olacak güzel her zamanki gibi. Başlayalım mı?

Hadi başlayalım. Çok talep var şunları sor bunları sor vesaire.

Beni biliyorsun ben hayattan böyle bir sohbet edelim istiyorum seninle. Senin için de uygunsa gerçekten projeler vesaire.

gireriz ufak ufak. O zaman yaz bitti. İlk sorumla başlıyorum.

Yazdan çıktın, dinlendin, iş başladı. Kaos bir hayat. Kendi merkezinde kalmayı nasıl başarıyorsun? Evet.

Artık galiba kaostan kaçamayacağız zaten. Yeni yüzyıl böyle. Yani o kaos da nasıl algıladığımız da önemli tabii değil mi?

Güzel şeyler de bir anda olunca hareket o da bir kaos. Kötü şeyler için de geçerli.

Valla bilmiyorum mesela önceden merkezde kalmak böyle biraz sakin kalmak gibi gelirdi ama sanki şeyde merkezde kalmak değil mi?

Karma karışık hissederken de merkezde olabilirsin. Evet o kaosun içinde de merkezde olabilirsin.

Bazen etrafından böyle bir hortum dolaşıyor gibidir ama sen merkezindesindir, güvendesindir.

Yani karma karışık hissederken de merkezdesin, korkarken de, çok huzurlu hissederken de.

O yüzden ne kadar başarabiliyorum bilmiyorum.

Zaman zaman beceriksiz olduğumuz zamanlar oluyor. Hepimiz de oluyor. Evet, insanız yani etten kemikten sonuçta.

Etkileniyoruz bir şeylerden ya da kafayı takıyoruz. İşte korkularımız oluyor, kaygılarımız oluyor. Bunların çoğu da bazen bize ait olmuyor.

Doğru. Etkilendiğimiz şeyler oluyor. O yüzden oralardan sıyrılıp biraz böyle kendini dinlemeye, çalışmaya çalışmak zor bir iş ama halledeceğiz.

Gerçek olgunluk bu bence. Öyle mi diyorsun? Evet, evet. Yani bilmiyorum gerçek olgunluk ne?

Umarım hayatımızın bir evresinde oraya ulaşırız ama herhalde şey gibi değil mi? Hani bir şeyler oluyor senin etrafında.

İnsanlar bir şeyler diyor ya da senin dışında bambaşka bir şahit oluyorsun. İyi ya da kötü.

O olan şeye ne bileyim mesafe koyabilme becerisi herhalde olgunluk.

Tabii tecrübeyi bence insan böyle kazanıyor. Zaten dediğin gibi hani kendi deneyimlerim var.

Dışarıda bazı deneyimler var ve biz bazen bu deneyimlerle içeceğiz ve öğreniyoruz.

Bence büyüdükçe insanın hayatında değişen en güzel şey bu. Öğrenmek, öğreti.

Yani karşındakini öğrenmek, hayatını öğrenmek. Peki sen hayatını bir hava durumuna benzetsen parçalı bulutlu olacağını söyledin daha önce.

Evet, sevmiştim. İlgimi çekti bu benim çünkü hepimizin hayatında bazen bir uyanıyorsun, bir yaz günü, güneşli, iç huzurun çok güzel.

Bazen böyle çıkmıyorsun yatağından, kitap okumak istiyorsun, bir şeyler izlemek istiyorsun ne bileyim.

Ben insanın gerçekten tüm bu hava durumlarıyla barışık olmasını bambaşka bir olgunluk seviyesi olarak görüyorum.

Bundan böyle bir şikayet eder değil de bununla barışık ve bunu kabul eden bir perdede sen kendi gökyüzünle barışık bir insan mısın?

Ben onu şöyle bir yerden söylemiş olabilirim büyük ihtimalle. Çok değişken bir ruh halim ve enerjim var.

Yani hani bir saat önce çok korkulu ve kaygılıysam bir saat sonra tam tersi olabiliyor. Doğru.

Tabii bu böyle manik ve şizoik bir yerden değil. Tamamen günün akışında.

Çünkü her şeyi sen yönetemiyorsun ya bir sürü enerjin etrafında. Etkileniyorsun ister istemez. Ya da çok enerjik hissettikten sonra yorulabiliyorum.

Fazla gelebiliyor. Ya da çok bazen sosyal hissettiğimde bir saat sonra eve gitmek isteyebiliyorum. Evet. Salonuna kapanıp.

Kimseyi görmek istemiyorum falan. O yüzden muhtemelen öyle bir yerden parçalı bulutlu demişimdir.

Ki zaten yani yaşamda öyle bir şey gibi.